Belki de en fazla rahatsızlık duyduğum söylem, ”birilerinin haklarının başladığı yerde, bir başkasınınkinin bitmesi”.

Çok kullanılan ve kulanıldıkça, söylenildikçe anlamını yitiren şeyler var. Türkiye’de anahtarcısından muhallebicisine, oradan da holding yöneticinin çalışma odasına kadar heryerde gördüğüm Atatürk’e ait vecizeler, portreler buna örnek. Anadolu topraklarında çeşitli azınlıkların tarih boyunca kardeş kardeş yaşadıkları ise başka örnek. Neden çokca bahsedilip, belli kalıplar içinde papağan gibi tekrarlanıyorsa ”o bahsedilen şeyin” varlığından şüphe duymak için her türlü veri oluyor elimde.

O yüzdendir ki, ne zaman genelgeçer düşünce ve toplum yapısına, birtakım elle tutulamayan, gözle görülemeyen, fiktiv, ama uğrunda can verilesi oldukları iddia edilen değerlere dokunduran bir düşünce, sanat eseri, söylem, davranış vuku bulsa, şu çok ünlü ”ben demokrasiye, düşünce ve ifade özgürlüğüne inanıyorum. ancak bunun da bir sınırı var. Benim özgürlüklerimin başladığı yerde seninki biter” ciler anında pırtlıyor.

En son tanık olduğum, Serdar Turgut’un Rojin adlı şarkıcıyı dağa kaldırma fantezisinin kelimeler ile ifadesinin mahkemelik olması.

Rojin’e reva görülen bu saldırının, onun Kürt kimliği ve kadın olması ile alakası olduğunu söyleyenler de var. Rojin’i hiç tanımıyorum. Serdar Turgut’u ise birkaç defa okudum. Bu konu FriendFeed’de Olgun Siviller adlı grubun altında açıldı galiba. Mahkemeye çıkacak olan Serdar Turgut aleyhinde, mahkeme önünde bir ”dayanışma” gösterisinin önerildiği başlığın altında, Turgut’un o yazısında Türk toplumunun kaldıramayacağı ögelere yer verdiği belirtildi.

Belki ben düşünce ve ifade özgürlüğü konusunda son derece ortodoks olduğum için, ”içinden geçtiğimiz kritik dönemleri ve ülkenin jeopolitik yapısını, yeraltı zenginliklerini ve bunlara göz diken dış düşmanları” hep ikinci plana atıyorum. Ne olursa olsun, kafasındakileri kaleme veya söyleme döken insanların mahkeme koridorlarını aşındırması asla ve asla kabul edemeyeceğim bir olay.

Hiçbir bayrak, hiçbir toprak, hiçbir kutsal değer, düşünce ve ifade özgürlüğü’nün önüne geçmemeli, geçemez. Buna izin verildiği takdirde, uygar bir toplumun en temel direğini ciddi şekilde sarsmış oluyorsunuz.

Demokrasi ve özgürlüklerin, selektif elitist bir tavırla, kişilerin kendi önem sırasına göre algılamalarına da realitede yapacak fazla birşey yok belki. Kadın hakları, azınlık hakları, din ve inanç özgürlüğünü istediğiniz sıralamaya da koyabilirsiniz. Ancak sıralama ne olursa olsun, düşünce ve ifade özgürlüğünün numarası 1.

Yazar Philip Pullman‘ın kitabı ”The Good Man Jesus and the Scoundrel Chris” bazı kesimleri rahatsız etti. Rahatsız olan insanların haklarının başladığı yerde Pullman’ınkiler bitmiyor. Bunu da o kadar güzel ifade ediyor ki yazarın kendisi. Videonun dikkatle dinlenip özümsenmesi, Türkçe, Kürtçe ve dahi gerekli görülen diğer dillerde altyazı ile okullarda, her pazartesi ve cuma günleri dersliklerde gösterilmesi, bu ülkeyi çok başka bir yere götürürdü.

No one has the right to live without being shocked; no one has the right to spend their life without being offended.

Nobody has to read this book, nobody has to pick it up, nobody has to open it, and if they open it and read it they don’t have to like it.

And if you read it and dislike it you don’t have to remain silent about it. You can write to me, you can complain about it, you can write to the publisher, you can write to the papers, you can write your own book.

You can do all those things, but there your rights stop. Nobody has the right to stop me writing this book. No one has the right to stop it being published or sold or bought or read. And that’s all I have to say on that subject.

Related posts:

1. Ekonomik Krizdeki Basına Wikileaks’den Öğütler

Avrupa Birliği üyesi ülkelerde çocuk pornografisi ile mücadele adı altında interneti sansürlemek amacıyla verilen bir önerge var bugünlerde. Önergeyi veren, Avrupa komisyonu üyesi, İsveç Folkparti üyesi, politikacı Cecilia Malmström.

Bu önerge verilir verilmez Telecomix Twitter üzerinden oldukça etkin bir kampanya başlattı. Önergenin diğer dillere çevrilmesi için yardım isteyen Telecomix‘in çıkardığı gürültüye Almanya’daki Zensur Ursula kampanyası da eşlik etti.

Once deployed, in the name of fighting paedophilia online, this block filter will rapidly extend to also block political, religious or other sensitive information.

#telecomix

Şimdi bu önergeyi biraz irdeleyelim.

# Herşeyden önce çocuk pornografisi’ni tanımlarken ”çocuk pornografisi” diyerek büyük bir yanlışlık yapıyoruz. Çünkü çocuk ve pornografi burada rıza, anlaşma ile yanyana gelen kavramlar değil. Oysa ticari ve amatör pornografide bir anlaşma, mutabakat sözkonusu. Aksi olan durumlarda bu pornografi değil, tecavüz olarak değerlendirilmeli ki, zaten bu da yetişkinler sözkonusu olduğu halde dahi suç içermekte.

O halde bu tarz internette olmasını istemediğimiz materyalleri ”çocuklara şiddet ya da manipülasyon uygulayarak tecavüz” diye isimlendirmemeiz gerek. Evet, biraz uzun oldu ama ben dilbilimci değilim, daha uygun bir şekli her dilde bulunmalı. Çünkü karşısında olduğumuz bu olayın ”pornografi” ile alakası yok.

Üstelik bu kavram kargaşası yüzünden mevcut olan suçun da ağırlığı yeteri kadar vurgulanamıyor. Yani bu tip materyalleri düzenli olarak tüketenlere bunun ”pornografinin bir çeşidi’‘ olmayıp, tüketilenin çocuklara tecavüz olduğu sinyali gönderilemiyor.

# Alman polisinin yaptığı istatistiğe göre, tecavüze uğrayan çocukların % 1 i aynı zamanda da bu tecavüz anında film veya fotoğraf ile görüntüleniyor. 2008 yılı istatistiklerine göre 15098 de 98 gibi bir rakam var.

Bu materyallerin hepsine de internetin filtrelenilebilir bölümünde rastlamak mümkün değil. Bir kısmı, mobil telefon görüntüleri, mail, P2P gibi daha kapalı komünikasyon araçları ile dağıtılıyor.

# Dağıtım yollarından yalnızca biri olan internette, yine Almanların bizdeki ihbarweb gibi bir uygulamaları var. Bu sistemde, yine 2008 yılında toplanılan 2562 şikayetin 449 unda illegal materyale rastlandı.

Bu bilgilerden sonra şimdi de çocuk istismarına karşı interneti filtrelemeyi öngören bu uygulamanın ana hatlarına bakalım. Şimdiki hali ile 3 safhadan oluşuyor bu plan.

1. safha: Filteleme tekniğinin uygulamaya geçirilmesi. Burada amaç çocuklara tecavüzü içeren video, fotoğraf gibi materyallerin dağıtımının durdurulması. Bunun bir adı da CSAADF (Child Sexual Abuse Anti Distribution Filter).

2. safha: Bu filtreye takılan internet sitelerinin analizi. Sitelerin ticari olup olmadıkları ve identifikasyonu. Daha sonra bu sitelerin bağlı bulundukları servis sunucuları ile irtibata geçerek internetten kaldırmak.

3. safha: Ticari kazanç sağlayanların, dağıtanların, üretenlerin tespiti ve bunların yakalanması.

Bu planda en çok göze batan, ancak 3. safhada kriminal bir şebekeye ulaşılabilmesi. Yani çocukları bu tacizden korumak, bulundukları ortamlardan onları daha güvenli ortamlara taşımak bu planda kesinlikle birinci derecede önemli bir madde değil.

AB üyesi ülkelerin bu probleme bir çözüm getirmek adına toplanıp bir filtre listesi yaparken, problemin aslı olan internetteki video ve fotoğrafları temizlemeye ilişkin bir çabayı öncelik sırasına koymamaları cidden çok ilginç.

E ticaret ve internetten alışveriş yapabilme teknolojisinin gelişimine paralel olarak çıkan, kredi kartı dolandırıcılığına yönelik pishing siteleri, bankaların çabasıyla, tespit edildikten 4 ila 8 saat arası bir zamanda internetten kaldırılabilirken, bahsi edilen çocuk tecavüzü içeren materyaller internette 30 günden fazla kalabiliyor. Bu size de garip gelmiyor mu? (Cambridge Universitesi’nin araştırması)

Kağıt üzerinde böyleydi, peki pratikte nasıl işliyor bu filtreleme? Biraz daha yakından bakalım.

CIRCAMP (COSPOL Internet Related Child Abuse Material Project) adlı proje kapsamında çalışan ülkeler Norveç, İngiltere, Danimarka, Belçika, Fransa, İsveç, Malta, Polonya, İrlanda, İtalya, Hollanda, Finlandiya ve İspanya. Bu ülkelerden Norveç’in blocking list’ine takılan sitelerin konuşlandığı ülkeler haritada şöyle görünüyor:

Ülke kodları ve bu ülkelerden filtrelenen site sayısına bakacak olursak:

US:1292, NL:146, CA:79, RU:75, DE:69, KR:62, PT:61, GB:54, CZ:37, SE:32, UA:15, JP:12, AU:11, HK:8, BZ:8, CN:6, BS:5, FR:4, PA:3, ES:3, DK:3, TW:2, BY:2, TR:1, TH:1, SK:1, RO:1, NO:1, MX:1, LV:1, IT:1, BR:1, AR:1

Burada komik olan, bloklama konusunda gerçekten iyi bir teknolojiye sahip olan ve bunu kullanan Kanada’nın kendisinden o ünlü listeye  79 site girmesi.

İngiltere (GB) 54 site ile 8. sırada. Oysa Internet Watch Foundation‘un topladığı bir liste ile oluşturulan Cleanfeed tüm İngiliz ISP lerinde kullanılıyor. Yine hatırlayacağımız bir rezalet IWF nin bir wikipedia maddesini, Scorpions adlı gurubun 1978 yılı albümü ”Virgin Killer” in kapağını içerdiği için filtresine katması.

Bir başka örnek Finli güvenlik araştrımacısı Matti Nikki‘nin ülkesi Finlandiya’nın filtresine takılması. Matti’nin suçu İsveç ve Finlandiya’nın blok listesini ele geçirip, analiz etmesi. Bu analize göre listede yer alan 1047 sitenin yalnızca 37 sinde illegal içerik vardı.

Tüm bu örnekler bize interneti filtrelemenin son derece inefektif bir metod olduğunu ve asıl problemin kaynağına yönelmektense ıvır ve zıvır ile vakit geçirildiğini gösteriyor.

1996 senesinde kullanmaya başladığım internette, özel hayatımda surf yapma alışkanlığım dışında, diğer blogumda yazacağım kaynakları araştırırken de oldukça cesur bir şekilde her türlü siteye girip, çıkıyorum. Bu 14 yıl boyunca, genelgeçer adı ile ”çocuk pornografisi”ne rastlamadığımı çok açıkca ifade etmeliyim. Cecilia Malmström’ün de böyle birşeye rastgeldiğini zannetmiyorum. Kaldı ki bu tarz materyallerin yoğun bir varlığından söz etsek dahi, böyle bir gerçeklik halinde, bu suçu işleyen kriminal profilleri daha da yeraltına itip, izlerini sürmeyi zorlaştırmıyor muyuz? 50 veya 500 kişi ekran önünde tecavüze uğrayan çocuklara bakıp mastürbasyon yapacaksa, yalnızca bunun önüne geçmiş oluyorsun. Ve bunun önüne geçmek için demokratik, özgür toplumdan ödünler veriyorsun. Sonuçta tacizciler ve taciz edilenler yine aynı hayata devam ediyor. Asıl benim midemi bulandıran bu riyakarlık, ”dostlar alışverişte görsün”cülük.

Yine de tek bir çocuğun bile tacizinin önüne geçilmesi için çok şeylerden feda etmeye hazır olduğumuzu söylemeye gerek yok herhalde. Ancak demokrasi, özgürlük ve özel hayatın kutsallığından ödün vermemiz gerekmiyor. Zaten işin sevindirici tarafı, buna gerek de yok. Great Firewall of China ve benzeri sistemler, demokratik, özgür ve çağdaş toplumların kendilerine biçtikleri deli gömlekleri olmamalı.

İnternete erişime blok koyma, çocuk tacizi içeren materyali kaldır, kaldırt…

Eğer bu yazıyı beğenip, önemli gördüysen aşağıdaki sosyal medya butonları ile daha çok insana ulaştırabilirsin. Yukarıda bir de Tweet düğmesi var. Hiç değilse ona tıkla.

Related posts:

1. Ekonomik Krizdeki Basına Wikileaks’den Öğütler

Entelektüel stimulansını, medya olarak yalnızca gazete ve televizyon gibi tek taraflı komünikasyonu kullanan platformlarda bulmaya çalışan sıradan, normal bir vatandaş için internetin tanımı bu satırları okuyan sizlerden çok farklı. En azından öyle umuyorum.

Bir kere gün geçmiyor ki pedofili, kredi kartı yolsuzluğu, bomba imalatı, satanizm, sızdırılan seks videoları, birlik ve beraberliği zedeleyici yazılar, kişilere hakaret, Atatürk’ü rencide edici videolardan bahsedilmesin.

O yüzden TC vatandaşının gözünde internet ”tüm kötülüklerin anası”. Yoğun bir propaganda var internet aleyhine. Bunu da anlamak zor değil, biraz kafasını çalıştıran bir insan için. Bunların hepsi planlı ve programlı bir çalışmanın ürünü. Amaç insanları korkutup, internetin özgür yapısını kısıtlayıcı yaptırımları birer birer sisteme işlemek.

Çocuğunun istismar edilmesini istemiyorsan, Türkiye’nin dünya internet liginde Suudi Arabistan, Çin, Pakistan, Küba gibi ülkelerle aynı kategoride kabul edilmesine ses çıkarmayacaksın. Çünkü internet başıboş olduğu anda Türkiye Cumhuriyeti bölünüp, parçalanabilir, tecavüzler artar, hergün kendiniz hakkında internette hakaretlere rastlarsınız, sanatçılar açlıktan ölür, kimse müzik yapmaz, kitap yazmaz, film çekmez.

Bu propagandayı yapanları suçlayabilir miyiz? Hayır… Onlar mevcut sistemlerini korumanın derdinde, bildikleri azıcık şeyle, cahilce ve gayet içgüdüsel olarak böyle bir davranışa yöneliyor. Hadi iyi niyetimden dolayı böyle formule edeyim. Şimdi bizi yönetip, interneti regüle etmeye çalışanlar, lobilerden de açık, kapalı rüşvet alıyorlar desem ağır olabilir. Ki bunları da açıklayıp, bombalamanın zamanı gelecek.

Ama ilkönce bu işe kafası basanların, basmayanlara öğretmesi, eğitmesi gerekli. İster propaganda de, isterse bir ideolojiyi paketleyip, allayıp, pullayıp satmak de. Yapılması gereken bu. Bir de korkacak birşeyimiz yok. Ürün çok sağlam. Piyasada dejeneresi, sahtesi, çakması bulunan bir şeyin ta kendisini, su katılmamış halde insanlara satmaya çalışıyoruz. Sonsuz bilgi, bu bilgiye sınırsız ve engelsiz ulaşım, kültürün ve sanatın paylaşımı, eser sahiplerinin köleliğine son vermek, önkoşulsuz bir düşünce ve ifade özgürlüğü.

Demek istediklerimi BBC bu videoda daha nazik bir dille açıklamış.

Related posts:

1. Ekonomik Krizdeki Basına Wikileaks’den Öğütler

İnternette anonim olarak sörf yapmanın binbir türlü yolu var. Bunların çoğu da teknik olarak çok alengirli çözümler gerektirmiyor. İnternet ve tekniği üzerine hiçbir bilgimiz olmasa bile en azından IPREDATOR gibi bir hizmeti aylığı 5 avroya satın alarak net üzerinde ayak izi bırakmamak bir dereceye kadar mümkün. Hiç değilse Holywood lobisinden veya Mü-Yap adı verilen mafyadan bu yöntemle kurtulmak mümkün diyelim.

Ancak bir önceki blog yazımda bahsini ettiğim, devletlerin ülke güvenliğini ve terörizmi bahane ederek vatandaşlarının mektuplaşmak kadar doğal olan internet üzerinden haberleşmesini kablolardan geçen sinyalleri koklayarak takibe alması, bizlere buna karşı geliştireceğimiz yöntemleri biraz daha sofistike kılma mecburiyeti veriyor. İnternet üzerinde her fikrin, bireyin kendini ifade edebilmesi lazım. Daha sonra bu fikirler halihazırdaki ceza kanunlarına aykırı düşüyorsa bunun gereği yapılmalı. Ancak bir anda tüm iyi ve faydalı şeylerin yanında kötülükler de internete taşındı diye hiçbir otoritenin sizlerin haberleşmesini koklamasına, kaydetmesine gerek yok. Herşeyden önce hakları yok.

Bunu engellemenin yöntemlerinden biri DARKNET !!!

İsterseniz niş olarak sırf Mü-Yap’a bağlı artistlerin eserlerini paylaşan bir torrent sitesi kuralım, bunu emniyetli bir biçimde, anonim olarak Darknet ile yapmamız mümkün.

We Rebuild EU adlı direniş hareketinin internet sitesinde i2p adlı kurulumun hangi platformda nasıl kurulacağına ilişkin ayrıntılı bilgi var. Mac üzerinde nasıl olacağı henüz wiki üzerine kurulmuş sitede açıklanmamış. Ancak evin deposunda bir yerde eski bir PC olduğunu hatırlıyorum. Hatta buna da windows değil, Linux kurarak i2p yi kurmayı düşünüyorum. Bu arada dikkatinizi çekecektir, werebuildeu sitesinde konu başlığı ”How To Fuck With FRA” olarak atılmış.

Kurulum işleminin ardından web tarayıcımızın ayarlarında localhost’u ”localhost:7657” olarak verdiğimizde karşımızda darknet’in aktivitesini gösteren bir tablo gelecek. Peki darknet içinde neler yapabiliyoruz?

1- tamamen anonim bir web sitesini darknet içinde yayın yapacak şekilde kurabiliriz. Bu internet sitesi kendine özel bir .ip2 adresi alarak IP adresinizi gizlemenize de yardımcı olacak.

2- IRC ile tamamen anonim chat yapabiliyoruz. Kendi bilgisayarınız anonim bir IRC chat sunucusu olabiliyor. Daha sonra üzerine istediğiniz chat kanallarını açabiliyorsunuz.

3- Anonim olarak mail kullanımı

4- Anonim olarak dosya paylaşımı

Soldaki görsel internetin teoretik olarak bir modeli. Bir i2p ağı ise aşşağı yukarı bu görseldeki gibi taşıyor trafiği. Farkı, trafiği bu yeraltı kanallarından geçirirken kripte etmesi. Tıpkı sağ taraftaki görselde işaretlendiği gibi..

Örnek verecek olursak;

Sarkozy, Berlusconi ve Mr. President of USA interneti dinleten başbakanımız RTE den gizli birşey konuşmak istiyorlar diyelim. Kimbilir, belki Berlusconi 16 yaşındaki cıbıl hatunlarla çektirdiği resimleri Obama ile paylaşmak istiyor. Onun elinde ise Carla Bruni’nin çıplak fotoğrafları var. Sarkozy bu fotoğrafları istiyor, ancak Çankaya Köşkü’ndeki alakasız kişilerin Carla’nın memişlerini görmesini istemediğinden bu fotoğrafları gizlice almak istiyor Mr. President’den. İşte bu yüzden bu üçlü aralarında bir darknet oluşturuyorlar. Hatta görselde göremiyorsunuz ama aralarında bu fotoğrafları şifrelenmiş olarak paylaşırken, havayı koklayan devletin sinyal köpeklerini kandırmak üzere gereksiz, alakasız bir sürü trafiği de kontrol merkezlerinin bilgisayarlarıdan geçiriliyor.

Related posts:

1. Ekonomik Krizdeki Basına Wikileaks’den Öğütler
2. Oscar Wilde, Fotoğrafcılık ve Telif Hakları
3. İspanya Başka Yoldan mı Gidiyor?

Benim aklımın ermeye başladığı dönemlerde yoktu bloglar. O yüzden okulun kızları genelde sayfaları herkes tarafından didiklenmesin diye açık tarafına asma kilit monte edilmiş, günlük denilen ve genelde pembe, yaldızlı, çiçekli defterleri tutardı. Ara ara bu kilitlerin anneler tarafından gizlice veya açıkca çözülüp kızlarının günlüklerinin okunduğu olurdu. İnsanın yaşı ne olursa olsun ailesi tarafından böyle adice bir biçimde özelinin didiklenmesi hoş değil. İleride aralarında bir güvensizlik problemi oluşacağını görmek için pedagog olmaya gerek yok.

Aynı şekilde sevgililer, karı-kocalar arasında da var bu özel hayatın tecavüze uğraması olayı. Biraz ukalaca olacak ama, kadınlara ve erkeklere tavsiyem cep telefonunuzu, maillerinizi, internette ziyaret ettiğiniz sayfaları arkanızdan karıştıran bir kişi varsa hiç tereddüt etmeden kıçına tekmeyi koymanız. Aksi halde bir cehennem azabı sizi bekliyor.

Mektubun özelliği, gizliliği prensibi ne kadar eskiye dayanıyor bilmiyorum. Eğer bugün aranızda hala mektup alan varsa, (ki 40 yaşın altındaki insanların bunu yaptığını düşünmüyorum), mektubunuz elinize geldiği zaman açılmış ve okunmuş olduğunu görmek istemezsiniz herhalde. Bunu kimsenin yapmaya hakkı yok ve zannedersem bir ülkenin posta idaresinde bu sistematik bir şekilde yapılsa herhalde olayı skandal diye nitelemek, o işin başındakilerinin istifasını istemek normal olurdu.

Her ne kadar Türkiye’deki telefon dinlemeleri ve halkın bunu artık kanıksamış duruşu bana bu yazıyı yanlış dilde, yanlış kitleye yazıyormuşum hissini zaman zaman verse de, gerçekleri yalın ve çıplak haliyle kağıt üzerine koyunca sizin de hak vereceğinizi umuyorum.

Sırf Türkiye değil, dünya Netdaşlarının Çin’den Falkland Adalarına kadar uzanan geniş ülkesinde birer birer tersanelerine giriliyor artık. Antidemokratik ülkelerin vatandaşlarının özel haberleşme hakkına saygı duymaması zaten beni şaşırtan bir durum değil. Asıl batı dünyasının demokrasi havarilerinin bu işe Stalin’i, STASI veya KGB yi kıskandıracak icatlarla, uygulamalarla yapması şaşırtıcı.

Bu blogu isveç’in başkenti Stockholm’den yazıyorum. Teknik olarak yazdığım bu satırlar ilkönce Stockholm’deki evimden Kanada’daki web sunucuma, oradan da Türkiye’de yaşayan sizlere ulaşıyor. Dolayısıyla İsveç ülke sınırlarını terkeden 1 ve 0 lardan oluşan bir grup enformasyon paketinin sahibiyim. 1 Aralık’tan itibaren İsveç’de FRA adı verilen yeni kanuna göre bu paketim Savunma Bakanlığı bünyesinde çalıştırılan muazzam kapasiteye sahip bir bilgisayar tarafından gözlem altına alınmış durumda. İçeriği süzen, gruplandıran, dosyalayan, gerektiği zaman aleyhime kullanacak süper bir bilgisayar. Gerekçe bu sefer ülke güvenliği, terörle mücadele (ABD nin estirdiği devlet terörünün cemeresini biz çekiyoruz). Zaten o değilse pedofili olurdu. Kartotekten çekince bu gelmiş olsa gerek. Glory Hallelujah !!! In the name of Allah, I die and I live….

<till FRA>Ta’t lugnt grabbar… Det är en ateistjävel som skriver den här bloggen. Tänkte bara testa FRA lagen lite… Hej och puss !!!</till FRA>

Bir sonraki blog yazısında bu tarz ”gözetlemelerden, kontrollerden haberleşmemizi, internetimizi nasıl gizli tutarız”ı ele alacağım.

Related posts:

1. Ekonomik Krizdeki Basına Wikileaks’den Öğütler