Bu sabah aldığım habere göre, Öteki Sinema adlı sitede, A Serbian Film adlı filme ilişkin bir eleştiri yazısına @BTK_TIB ihtar mektubu çekmiş. İhtar mektubu, klasik devlet kurumu dili ile yazılsa da okuyacağımız alt metin şu:

”çıkarın lan o yazıyı ordan, skerim filminizi de sitenizi de. yazmayacaksınız olm böyle şeyler. burda herkeş bizi dinleyecek anlaşıldı mı?”

Bu hal ve tavır, zaten Türkiye’nin sansür aparatı olan @BTK_TIB in genel duruşu. Artık son yıllarda ”bunlar iyi günlerimiz” diyerek kendimi tekrar etmekten de bıktım. Fakat @BTK_TIB vatandaştan topladığı vergilerle onları sığır yerine koymaktan bıkmadı. Tabii bunun açıklaması aslında bu  kadar basit değil.

Küçükken bizi Sovyetler Birliği ve ideolojisinden korumaya çok özen gösterirdi bu devlet. Hiçbir propaganda fırsatı kaçırılmazdı. Büyüklerimizin anlattığına göre, işyerinde kırmızı süeter giyeni terfi bile ettirmezlerdi. Çocuktuk… Sonra büyüdük, bir baktık ki, o bizim nefret ve korku ile yaklaşmamız öğretilen sistem, aslında bizdekinin aynısı. Orwell yaşasaydı, eminim yazar olarak başarı kazanmak için daha orjinal şeyler üzerine yazardı.

Gündelik oldu artık Türkiye’de bu işler. Her şeyi engellemek, sansürlemek için bir tarafından yakalayıp, bir kulp uydurabilirsin. İşin acı tarafı, artık yalama oldu, kulbu takmaya bile gerek görmüyorlar. Öteki Sinema’da bir emek vererek yazan insanlara, site yöneticilerine, onları sinirden titretecek şekilde sansür aparatının mesajını ileten mektubun dili, öylesine donuk işte. Şu tarihte şu sayıyla yürürlüğe giren kanun, madde, yasak, ıvır, zıvır diye gidiyor… Merak eden varsa, TİB’in vatansever memurunun, tıpkı diğer 60,000 siteye yaptıkları gibi copy paste ile gönderdiği yazı burada

Yıllardır ayakta tuttukları Öteki Sinema’yı kolay feda edemeyecekleri için yazıyı kaldırdı site yöneticiler. Facebook ‘dan şimdilik bir sığınma hakkı talepleri var. Siteden silinen yazıyı buraya koydular. Sansürün bir başka ve belki de daha tehlikeli boyutu olan, otosansür kaçınılmaz.

Rezil olmayalım diye Facebook’a, Twitter’a kadar elleri yetişmiyor sansür aparatının… Şimdilik… Yoksa Suriye, Çin, Suudi Arabistan, Kuzey Kore yapabiliyorsa, biz de yapabiliriz kafası zaten hakim. Aynı ligdeyiz de ayrıca. Elleri yetişmiyor derken, sosyal medyada yazılanları, söylenenenleri takip ediyorlar tabii. Ve ”gerekli görülürse” mahkeme dosyalarına iliştiriliyorlar bunları.

Öteki Sinema yazarları sinirliler, üzgünler. Ama şaşkın değiller. Bir gün sıra zaten herkese  gelecekti. Onlara bu cuma düştü.

En güvenli internet bende. 100 Mbit/s up & down, ayda 20 TL olmasının yanında hem de branş organizasyonu olan Broadband Integrity garantisinde… 

Internet servis sağlayıcım, OWNIT AB ye teşekkürler! Piyasadaki 20 ye yakın internet hizmet sağlayıcı arasından, diğer 8 tanesi ile beraber, bir branş organizasyonu olan Broadband Integrity’e bağlı olan Ownit ve sağladığı hizmetler sayesinde bugüne kadar asla trojan, virüs bilmemne ile hiç işim olmadı. Hatta bilimum pornografik, erotik içerikli sitelere yıllardır (ta Thumbzilla’nın olduğu zamanlardan beri) girdiğim halde, tıpkı bundan önce başka hizmet sağlayıcılarla geçirdiğim 10 yılda olduğu gibi, Ownit ile olan son 4 yıllık beraberliğimizde de asla ve asla çocuk pornografisiyle veya kişisel dengemi bozacak bir başka içerikle de karşılaşmadım. Aslında, bu güvenli interneti bana 14 yıldır sağlayan tüm İsveç internet hizmet sağlayıcılarına teşekkür ederim.

Özel teşebbüsün branş organizasyonlarından biri olan Broadband Integrity’nin web sitesindeki ilkeleri sizlere çeviriyorum:

Web sitesinin anasayfasındaki ilk cümle, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Beyannamesi’nin 12. maddesi ile başlıyor:

Madde 12- Kimsenin özel yaşamına, ailesine konutuna ya da haberleşmesine keyfi olarak karışılamaz, şeref ve adına saldırılamaz.

Bir sonraki cümle, yine İnsan hakları beyannamesi’nden.

Madde 19- Herkesin düşünce ve anlatım özgürlüğüne hakkı vardır. Bu hak düşüncelerinden dolayı rahatsız edilmemek, ülke sınırları söz konusu olmaksızın, bilgi ve düşünceleri her yoldan araştırmak, elde etmek ve yaymak hakkını gerekli kılar.

Sonrasında gelen başlık şu:

Bizde kendinle başbaşa kalabilirsin!

Internet, enformasyonun özgür olması düşüncesinden doğmuştur. Bu yüzden ne devletin ne de özel teşebbüsün interneti yönetmesi, yönlendirmesi, içeriğini ayıklaması, neyin doğru neyin yanlış olduğunu dikte ettirmesi kabul edilemez.

Integrity, açıklık, düşünce ve ifade özgürlüğü ve tolerans demektir. Sizin fikirlerinizi ifade etme hakkınız için mücadeleye hazırız.

İsteyen her internet hizmet sağlayıcısı veya hosting şirketi bu oluşuma katılabilir. Ancak bu katılım, bir takım kurallara bağlı kalmanın garanti edilmesi sureti ile gerçekleşebilir:

Integrity damgasını hizmetlerinde kullanmak isteyen operatörler, aşağıdaki şartları kabul ettiklerini bildirirler:

1. Asla bir internet sitesini kapatma, içindeki bilgiyi değiştirme, bunun için içerik sahibini zorlama. Tabii ki kanunlara karşı gelmediği sürece.
2. Asla müşterilerinin bilgilerini (kanunlar açıkça emretmedikçe) başkalarına verme!
3. Asla gözetleme, dinleme kayıt altına alma gibi yöntemlere başvurma.
4. Müşterilerinin anayasa ile güvence altına alınmış düşünce ve ifade özgürlüğünün sen de ayrıca üzerine titre.
5. Müşterilerin ile ilgili bilgileri, günlük işlerin gerektirdiğinden fazla tutma. Bu bilgileri mümkün olan en kısa sürede yoket.

Yukarıdaki maddeleri kabul eden operatörler, oluşumumuza katılıp, logolarımızı ve pazarlama materyallerimizi kullanabilirler.

Vatandaşın Güvenlileştirilmesi Projesine İlişkin Usül ve Esaslar Taslağı, Madde 10 –

Ülkenin ve dünyanın dört bir tarafındaki insanlarla yapacağınız bilgi ve fikir alışverişinizi bir ”beyaz liste” ye bağlı kalarak yapmanızı, STASI sizlere ”tavsiye eder”. Bu beyaz listeye ilişkin kriterler, yine STASI tarafından belirlenmiştir. STASI Beyaz Liste Çalışma Kurulu, Sosyal Mühendislik Bakanlığı koordinasyonunda 11 üyeden oluşur.

Devlet, dünyanın her yerinde kendi insanına bu kadar düşmanken, ondan korkuyorken, aramızda aklıbaşında geçinenlerin eğitimdi, sağlıktı, vırttı, zırttı diyerek yine devletten medet umması, insanlığın gırtlağına amansız bir kanser tümörü gibi çökmüş bu aparatı, “şöyle çalışsa, böyle işlese” diyerek, yurt sathında kendine düşen ve % 0,000002 ye tekabül eden bir oy oranı ile adam etmeye heveslenmesi, buna inanması, bununla kalmayıp tüm bu aldatmacayı kutsallaştırması, günümüz insanının en büyük trajedisi bana kalırsa.

Bu derece insana ve onun özgür iradesine düşmanlık besleyen artniyetli bu aparatın, kendine eleştiri ile yaklaşanları “devlet düşmanı” olarak suçlaması ise kara mizahtan başka bir şey değil. Yok mu bir yer, bir ada? Bağımsızlığımızı ilan edip, onurlu insanlar gibi yaşayalım. Köpekler gibi değil!

National Security? Protecting Kids? Porn Takes the Rap Again

Güvenli İnternet Hizmetine İlişkin Usül ve Esaslar Taslağı

STASI

Haber Sol, Somali’deki açlık felaketini haber verirken klasik, kendi ideolojik kalıpları içinde basitçe ele almış olayı. Haberde emperyalizm ve ikiyüzlülük gibi beylik laflar ile malum tarafa hemen otomatik etiketler yapıştırılırken, hikayenin ortasına oturması gereken aktörün figüranlığa soyunuşu da ”felaket, sefillik, yazık” edebiyatı ile pekiştiriliyor. Çok da yanlış mı? Belki hayır! Ancak tüm resim bu değil. Son dönemlerin en büyük açlık felaketinin haberi yapılmış güya ama, Somali’ye dikkat çekmek ve problemin kökenine inmektense daha çok Fransa’ya giydirmekten ibaret kalmış bir haber. Fakir kız, zengin oğlan. Ha bir de katil bahçevan.

Umarım Somali’deki açlık felaketini sizlere HaberSol’dan daha iyi açıklayacağım birazdan. Ama her şeyden önce Afrika kıtasının asla kaçamayacağı, her zaman olmuş ve gelecekte de olacak kuraklık illetine çareyi, kendi içinde gerekli önlemleri alacak kabiliyette yöneticilere sahip olmasına ”biraz” bağlamak lazım. Bu, işin onlara düşen bölümü. Fakat ya Mugabe gibilerinin ya da Avrupa’da iflas bayrağını çektikten sonra kanlı ellerini bu kıtaya uzatan Vatikan misyonerlerinin, veyahut da radikal İslamın pençesinde bu amaçtan uzun bir süre daha uzakta seyredebileceklerini kestirebiliriz.

Somali’deki açlığın asıl sorumlusu Batı ve yaptığı yiyecek yardımı

Döngü, kısaca şöyle:

Özellikle AB ülkelerinin yardım programları var çeşitli Afrika ülkelerine. Bu yardım programlarına gelmeden önce, AB içinde tarıma çok büyük sübvansiyonlar verildiğini hatırlamak gerek. Yani Fransa, İngiltere, İsveç, Danimarka, Hollanda, Yunanistan gibi ülkelerin tarım politikaları, merkezi Brüksel’de bulunan AB’den merkeziyetçi bir şekilde yönetiliyor, planlanıyor. Merkeziyetçi plan ekonomisinin tarıma yansımaları ve sonucunda olanlar bizlere SSCB, Çin ve Kuzey Kore gibi örnekleri vermişken, aynı boku tekrar yemenin tadına doyamamış insanların bu koca ve eski kıtada yönetici olması ne talihsiz bir durum… Lakin birazdan göreceğiz ki, plan ekonomisinin aradan geçen yıllarda kazandığı sofistikelik neticesinde, artık nereyi açlıktan kıvrandıracağını da önceden hesaplayabildiğini gösteriyor.

AB’de tarım endüstrisinin çok güçlü bir lobisi var ve inanılmaz sübvansiyonlar alıyorlar. Bu sübvansiyonlar alınırken iki şey oluyor:

1) AB nin ticaret kapıları diğer ülkelerden gelecek tarım ürünlerine direkt veya indirekt olarak kapatılıyor. Gümrükler, yüksek vergiler vb.

2) Mümkün olan en fazla sübvansiyonu almak için ihtiyaç fazlası üretim yapılıyor AB çiftçileri tarafından. (Bu sübvansiyonlara çarpıcı bir örnek: Sübvansiyon almak için Almanya’da bir et üreticisinin hayvanları alıp, İtalya’ya kadar kamyonla sürmesi, oradan gemilerle Lübnan’a götürmesi, Lübnan’da kestirip, paketleterek tekrar Almanya’ya geri getirip marketlerde satması)

Sonuçta ne oluyor peki?

1) Afrika ve bir sürü G. Amerika, Asya ülkesi, ürünlerini AB’ye sokmakta zorluk çekiyor. Ticaret yapamıyorlar, ürünlerini ne kalite, ne de fiyat olarak adil bir yarışa sokamıyorlar bu pazarlarda. Bunun sonucu olarak da nüfusunun büyük çoğunluğu tarımla uğraşan bu ülkelerde üretilen ürünlerin karlı bir biçimde satılamaması, dolayısıyla tarımla uğraşanların bu işlerini bırakıp büyük kentlere göç edip, çöp toplayarak hayatlarını kazanmaya zorlanması sonucunu doğuruyor… Yani kendi halklarını doyurmaya yönelik üretimleri duruyor.

2) İçerde üretimin durması, bu ikinci madde ile, bir başka deyişle, AB üreticisinin ihtiyaç fazlası üretim yapması ile bağlantılı. Bu ihtiyaç fazlası ya atılıyor ya da işte Somali gibi ülkelere yardım olarak gönderiliyor. Örnek vermek gerekecekse; bazı Afrika ülkelerine Hollanda malı, tonlarca süt tozu yardım olarak girerken, o ülkelerin süt üreticileri, iç pazarda dahi artık asla satma şanslarının kalmadığı sütlerini toprağa döküyor.

Afrika’nın ve diğer ülkelerin doyması için çözüm

Globalleşmeyi yaygınlaştırmak. Bugünkü hali ile ”açıklığı yalnızca göz boyayan” ekonomiyi, pazarlarını daha da açmak. Gümrükleri kaldırmak, vergileri indirmek. 2011′de merkezci ve korumacı plan ekonomisini artık olması gereken yere, klozetin içine boşaltıp, üstüne sifonu çekmek.

Eski Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri, aç kıtanın kendi çocuğu, Ganalı Kofi Annan, görevi sırasında çok eleştirildi başka konulardan ötürü. Ancak belki burada işi doğru ucundan tutmuş olabilir.

We are not only all responsible for each other’s security. We are also, in some measure, responsible for each other’s welfare. Global solidarity is both necessary and possible. — It is necessary because without a measure of solidarity no society can be truly stable, and no one’s prosperity truly secure. That applies to national societies — as all the great industrial democracies learned in the twentieth century — but, it also applies to the increasingly integrated global market economy that we live in today. It is not realistic to think that some people can go on deriving great benefits from globalization while billions of their fellow human beings are left in abject poverty, or even thrown into it. We have to give our fellow citizens, not only within each nation but in the global community, at least a chance to share in our prosperity.

Dipnot: Yazıda kullandığım fotoğraf, Mike Wells’in, Starving Boy and Missionary, 1980

15 Mayıs’ın gerçekten kanatlarımızın altına iyi rüzgar verdiği günlerde, bir sosyal paylaşım ortamında şöyle demiştim:

durun! pornografiye özgürlükle bitmiyor! korporatizm ve tekelci anlayışa da karşıyız. yabancı online bahis sitelerinin erişim engelini kabul etmiyoruz!

Bu söylemi, gerçeklerle ilişkisini kesmiş, şımarık bir anarşist/liberteryen (veya artık ne dedilerse) çığırtısı olarak algılamış olanların varlığına eminim. Oysa Avrupa’dan ve dünyadan kendi insanlarına serbest dolaşım hakkını dostlar alışverişte görsün misali isterken, mallara ve hizmetlere duvar ören, yasak ve tekellerle insanların ”güya” kendi iyilikleri için kendi adlarına seçme özgürlüklerini alıp, bu en doğal haklarını ”kutsal vergi” teranesinin arkasında, haracını en kolay toplayabileceği kendine yandaş şirketlere,  danışıklı dövüşlü, şikeli biçimde peşkeş çeken bir organizasyona dikkat çekmek istemiştim ben.

O günden bugüne hepimizin tanık olduğu bir başka olay, ticarete olduğu gibi spora da sonuna kadar müdahil olmuş, parmaklarına bulaşacak balı yalama hayali ile dirseklerine kadar bal küpüne gömülmüş bu hantal aparatın, her gece pederasti olarak tanımlanabilecek bir formatta koynuna aldığı futbol adlı sevgilisini aniden namussuz ilan edip, bu pisliği ”sözde” temizlemeye karar vermesine şahit olmaktı.

Biraz amiyane olacak ama; ”e güzelim, her gece bunu düzen sendin”.

Kölelik Yolu, Friedrich Hayek‘in 1940-43 de yazdığı eserinin adı. Hayek bu eserde, sosyalizm, nasyonal sosyalizm ve faşizmin insanları nasıl esir aldığının bir dökümünü yapıyor. Bu linkde, eserin kısa bir özetinin, çizimlerle verilmiş hali var.

Hayek, 17. sayfada son adımı ”spor” olarak tanımlıyor ve detaylı bir biçimde planlandığına vurgu yapıyor.

18. sayfa ise vatandaşların köleye dönüşümü tamamladıkları için bitişin sayfası.

Berlin Olimpiyatlarına Hitler’in verdiği önemi hepimiz biliyoruz da, eğer bir yerlerden bulabilirseniz Sovyetlerin o efsanevi buz hokeyi takımından geriye kalan oyuncularla yapılan belgeseli de izlemenizi tavsiye ederim. Sonra bizim 19 Mayıs’larımız…

İstediği gibi atını oynatamadığı, dişini geçiremediği yerde agresifleşen bu devasa aparatın gazabından Tanrı inananlarını korusun. Biz inanmayanlar başımızın çaresine bakarız. Ancak büyük bir kulübün yeni stadının açılışında yaşanan rezalet, o rezalette taraf olanların bugün mükafatla geldiği yerler de akıllarımızdan çıkmasın.

Hayek’in koca eserininin fotoromanından 17. sayfaya baktıktan sonra, Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı, Talim Terbiye Genel Müdürlüğü’nün adı bir yerde anıldığında iki defa düşüneceğinizi umarım.

Organize terör şebekesinin 10 ayda kurulanı ile 100 yılda kök salmışının arasında, yaratabildiği enstitüleri ile o kadar fark olsun.

TRT yi en son bir pazar gecesi futbol programı seyretmek için açmıştım bundan üç dört hafta önce. 1o dakikalık reklam arasından dönüldüğünde biraz önce ciddi ciddi takımda bloklar arası bağlantıdan söz eden program yapımcısının 32 dişini göstererek Vivident reklamı yapmasını gördüğüm o günü, TRT yi seyrettiğim son gün olarak not defterime düştüm.

Ne şanslıyım ki sürekli önüme sürülen bir kanal değil TRT ve yurtdışında yaşadığım için bu saçmalığa ödediğim vergi ile katkı yapmıyorum. Ancak bu demek değil ki, kendine public service diyen bir kurumun bu yayıncılık şekline hayret edecek hakkı kendimde bulmayayım.

Bu Vivident reklamı bardağı taşıran son damla olmuştu benim için ama ondan önceki haftalarda da Pazar gecesi spor programlarında yaşadığım bazı gariplikler dikkatimi çekmedi değil. Örneğin her özel kanalda zaten dolu dolu futbol programları varken, TRT niye büyük harcamalar yaparak Hakan Şükür ile bir futbol programı yapıyor sorusu kafama takılmıştı. Ben tüketici olarak iyi ve ünlü isimlerin bulunduğu futbol programlarını seyretmek istediğim için zaten paralı kanalları satın alıyorum. Aynı konsept ile TRT nin bu yarışın içinde olmasını hiç anlayamadım.

Dün, biraz geç olsa da TRT’deki internet sansürü ile ilgili programın haberini EngelliWeb‘den aldım. EngelliWeb’in kendi YouTube kanalında program 3 bölüm halinde yüklenmişti. İlk bölümünün 5. dakikasına geldiğimde mideme giren kramplar yüzünden bu pespayeliğin, düşmüşlüğün, rezilliğin gerisine tanıklık edemedim.

Şimdi diyeceksiniz ki, ”eh senin bu konudaki görüşün belli. Tahammülsüzlüğünün nedeni odur”. Fakat gelin de şu işe yine herkesin anlayabileceği bir  temelde yaklaşalım.

Kamu Hizmeti Yayınclığının (Public Service) var oluş sebebi ve misyonu

Siyah-beyaz ve tek kanallı yılları çıkacak olursak, modern tv tarihinde Public Service’in yeri nedir sorusu insanın aklına geliyor. En geçerli var oluş sebebi herhalde, özel kanalların karlılık görmedikleri için yapmaktan kaçınacakları yayınların taşıyacağı bilgi ve eğitimden vatandaşları mahrum bırakmamak olarak açıklanabilir.

Bunun yanında, özel kanalların doğal olarak belli bir siyasi görüşe, ekonomik çıkara hizmet edebileceğinden yola çıkarak, bu durumun bir dezenformasyon yaratmaması için halkın tarafsız ve güvenilir haberlere, bilgiye ulaşması konusunda oturaklı bir altyapı oluşturması, Public Service’den beklenir her ülkede. Üstelik bu tavrı ve duruşu ile de kendine göre siyasi ve ekonomik ajandaları olan yayın kuruluşlarının yanında alternatif ve tarafsız bir  bir çizgide durup, böylelikle diğerlerinin de zıvanadan çıkmalarını önlemek konusunda serbest piyasa koşullarına uygun olarak kendine çok önemli bir görev yüklenmiş olduğunu söyleyebiliriz.

Bu görevi Türkiye’de üzerine almış olan TRT kurumu, ülkede yaşayan her dinde,  mezhepte, dilde, siyasi görüşte ve cinsiyette vatandaşların vergileri ile yayın yaptığı için, tamamen tarafsız bir yayın politikası izlemek ile yükümlüdür. Bunun lamı, cimi yok. Ne ekonomik ne de ideolojik olarak belli güçleri ellerinde bulunduran aktörlerle flört edemez böyle bir kurum. Bu aktörler isterse jiklet markaları olsun, isterse muhalefet veya iktidar partileri olsun.

Tabii ki TRT kurumunu robotların yönetmesi gerektiğini söylemiyorum. Gazeteciler, televizyoncular ve radyocular da insan oldukları için yaptıkları işlerde kendi görüşlerini, düşüncelerini öne çıkarma dürtüsünün baskın çıkması anlaşılabilir bir durum. Ancak yayıncılık ilkeleri dediğimiz şey işte bunun için var. (İnternet sansürü programı, TRT kurumunun kendi yayın ilkelerinin D, İ, K, L ve M maddeleri ile doğrudan çelişkili bir yayın olarak göze batıyor)

Herhangi bir program da kendi içinde tamamen tarafsız olmak zorunda değil. İnternet sansürü konusunda bir program yaparak yalnızca bir tarafın görüşlerine yer verirsiniz. Sonra kabul edilebilir bir zaman aralığı içinde karşıt söylemde bulunanların görüşlerini ifade edebilecekleri bir başka program hazırlayabilirsiniz. (Eğer ki iki karşı tarafı aynı programda bir araya getirmeyi düşünmüyorsanız)

Ancak tek bir tarafın görüşünü temsil eden kişileri ”konunun uzmanları” diye lanse edip, programda bunlarla yaptığınız röportajların arasında aynı fikirleri pazarda don sütyen satar  gibi sesi garipleştirerek, kelimelerin sonunu yayarak, ardına ”bammm” ve ”gümmmm” efektleri koyup dramatikleştirerek, dış güçleri falan ekleyip, terörizm ile pornografi kelimelerini sürekli yanyana koyarak yapamazsınız.

Yaptığınız zaman ne mi olur? Yazık ki anladığım kadarıyla pek bir şey olmaz Türkiye’de. En azından görünürde ve kısa vadede. Ancak belli bir zümrenin borazanlığına soyunmak, uzun vadede ne o zümreye ne de o öten borazana hayır getirir. Halk, gündem ve gerçekler ile bağ böyle koparılır. Bu hataya ilk defa düşenler de TRT ve onu borazan olarak kullananlar  değil. Tarih, bu şekilde halk tarafından kellesi koparılan kişiler ve çöplüğü boylayan kurumlar ile dolu.

Ekşi’de konu ile ilgili entry

People and web addresses:

JA – Julian Assange. Founder of Wikileaks http://www.wikileaks.com

AA – Anna Ardin. One of the women accusing JA. Spokeswoman for ”Broderskapsrörelsen” (”The Brohterhood Movement” which is the Christian wing of the Social Democratic Party) AA´s cousin Mattias is Lt Colonel with the Swedish peace keeping forces in Afghanistan. http://www.socialdemokraterna.se/broderskap

SW – Sofia Wilén. The second woman accusing JA. Lives in the town of Enköping, 50 miles north west of Stockholm. Since all police reports about her are classified, the identity of this woman has not been 100% verified.

http://www.inmalafide.com/2010/12/08/anna-ardin-sofia-wilens-contact-information-and-addresses/

MHK – Maria Häljebo Kjellstrand, duty prosecutor in Stockholm City. Her husband works as a legal expert to Minister of Justice Beatrice Ask.

EF – Eva Finné, Chief Prosecutor.

CB – Claes Borgström. Legal representative of AA och SW

LS – Leif Silbersky. Legal representative of JA until Sep 7.

BH – Björn Hurtig. Legal representative of JA from Sep 7.

MN – Marianne Ny. Head of the Public Prosecutor’s Office; Development Unit in Gothenburg. Handles the appeal from CB.

Prosecutors office: http://www.aklagare.se/ (Some statements regarding JA are in English).

Background:

JA is on a longer stay in Sweden for various reasons. Among other things, he will speak at a “Brotherhood” seminar. AA handles JAs invitation and is in contact with JA before the visit. It is generally believed that JA spends his first nights in AAs apartment in Stockholm. (Fri, Aug 13 – Mon, Aug 16?). Probably even Wed night, Aug 17 – Friday, Aug 19. AA is probably working outside of Stockholm some of these days.

Friday Aug 13:

During this night (or maybe during the night between Saturday and Sunday), the incident that makes AA report JA to the police, occurs.

Saturday, Aug 14:

- JA delivers his speech at the Brotherhood seminar. SW acts as a photographer during the seminar although it seems as she has not been invited as a photographer. SW manages to get invited to the lunch (with JA) held after the seminar.

- JA och SW hang out in the afternoon.

- Crayfish party in the home of AA in the evening. Participants:

AA
JA
Possibly: Pirate Party member 1 (The Pirate Party is a small, Swedish Political Party).
Possibly: Pirate Party member 2
Possibly journalist 1
Possibly journalist 2
Perhaps a few more persons.

Monday, Aug 16:

JA travels by train with SW to Enköping and stays the night in her home. During the night or in the morning, the incident that makes SW report JA to the police, occurs.

Wednesday, Aug 18:

AA and SW – who have not met before according to their own statements – get in touch during the day (or maybe during Thu, Aug 19). Then the following happens:

Friday, Aug 20:

- During the afternoon (possibly around 2 p.m.) AA and SW enter the Klara Police Station in central Stockholm to discuss some things they say they have experienced while being with JA.
- The police officer handling the case creates one report concerning rape involving SW and one concerning molestation (which is not necessarily a sexually related crime in Sweden) involving AA..
- Rumours say that AA claims that JA intentionally broke a condom. (Later, JA denies this while being interrogated by the police).
- MHK decides to arrest JA in his absence for one count of rape and one count of sexual molestation.
- Within hours, someone leaks information about MHKs decision (including JAs name) to tabloid ”Expressen”.
- Against good practice, MHK confirms the story when a reporter from Expressen calls her. Her excuse seems to be that she got the impression that Expressen already knew all the details, and thus, she might just as well confirm(!).
- Within 24 hours, the story is in the media all over the world.
- The soruce/leak is still unidentified.
- Perhaps SW takes a test for some diseases.

Saturday, Aug 21:

- Chief prosecutor EF cancels the arrest warrant for JA. Says EF: “I do not believe that there is any reason so suspect him of rape”. The report on molestation remains, but it is now unclear whether it is considered sexual or not..
- http://www.aklagare.se/Media/Nyheter/Anhallen-i-sin-franvaro/

Tuesday, Aug 24:
- Attorney Claes Borgström (CB) is suggested as legal representative of AA and SW.
- Attorney Leif Silbersky (LS) is suggested as legal representative of JA
- At http://rebellabloggen.wordpress.com/2010/08/24/wikileakshjaltar-kan-ocksa-gora-puckade-saker/ (a blog for young feminists from the social democratic party) blogger Sara Gunnerud publishes what seems to be AAs version of what happened. It gives the impression that JA has had unsafe sex against AAs will. And that AA and SW went to the police to find out if it possible to force JA to take a test för sexually transferred diseases (STD). Sara Gunnerud also gives a negative description of JAs attitude towards women. But she gives praise to Wikileaks.

Wendesday, Aug 25:

- EF issues a statement where she announces that a preliminary investigation concerning one count of molestation (the word “sexual” is not mentioned) will be opened.
- As to the rape charges, EF says that she does not question the information delivered by SW, but that this information is such that there is no suspicion of rape at hand. Link: http://www.aklagare.se/Media/Nyheter/Beslut-i-Assangearendet-onsdag/
- In conversation with LS, JA says that he is completely innocent both from a legal point of view and from a moral one. He also adds that he has already suffered “enormous damage” from what has occurred.

Friday, Aug 27:

- Just before swedish authorities close their offices for the weekend, CB delivers an appeal of EFs decision. CB now requests that JA be charged with two counts of rape, one against AA and one against SW

Sunday, Aug 29 – Tuesday, Aug 31:

- According to Swedish newspaper Resumé, the first hint to tabloid Expressen came by SMS from a source which is yet to be identified. The SMS was delivered to free lance photographer Stefan Söderström who was at the governmental residence of Harpsund for a gathering with the Swedish government. Also at Harpsund was political journalist Niklas Svensson who works for Expressen. Svensson informs Expressen reporter Diamant Salihu, who digs up more information by contacting at least one other source. Then he calls duty prosecutor MHK who, inexplicably, confirms the fact that JA is arrested in his absence.
- According to a stubborn rumour from several sources, the incident between SW and JA should be that they had unsafe sex. It is not known whether, or in which way, safe sex had been agreed upon between the parties.

Monday, aug 30:

-JA is interrogated about the molestation charge against AA (but not about the rape charges). The charge seems to be that JA deliberately made a hole in a condom. JA denies doing so. Expressen publishes parts of the interrogation: http://www.expressen.se/nyheter/1.2118961/har-ar-forhoret-med-assange-ord-for-ord

Wednesday, Sep 1:

- The case has now been handed over to the Public Prosecutor’s Office´s “Development Unit” in Gothenburg, where the head of the department, Chief Prescutor Marianne Ny (MN) decides to reopen the preliminary investigation of one count of rape (against SW) and that the preliminary investigation of one count of molestation (against AA) is to be reopened and expanded to include “all events” in the police report.
http://www.aklagare.se/Media/Nyheter/Overprovningsbeslut-i-Assangearendet/

Friday, Aug 3:

- SW is interrogated a second time about the alleged rape.
- MN and her assistant prosecutor go through all existing material

Monday, Sep 6:

- JA requests that his legal representative LS be replaced by attorney Björn Hurtig (BH).

Tusesday, Sep 7:

- JA is granted the switch from LS to BH.

Saturday, Sep 11:

In an interview in the legal newspaper “Dagens Juridik” (a low profile newspaper for the legal community), BH says that his client has received a very unfair treatment from the authorities and that he will surely demand compensation from the state. http://www.dagensjuridik.se/2010/09/hurtig-assange-kommer-vilja-krava-kompensation-av-staten

Got to have a little fun, too: Have you noticed the fact that the Christian Wing of the Social Democratic Party has the word “Brotherhood” in its name? No sisters allowed?

Prepared by DeLorean

Geleneksel medya mensuplarının, benim gibi sıradan vatandaşların ve de devlet adamlarından bazılarının Wikileaks’in ne olduğu ve olmadığı, hangi tarafta durduğu, ideolojisi ve yöntemleri konusunda bazı kafa karışıklıkları içinde olduklarını gözlemliyorum.

Collateral Murder sızıntısı olduğu zaman her şey bu kadar birbirine girmemişti. Bu seferki Cable Gate adlı sızıntının içerdiği doküman sayısı 250 bini aşıyor ve Collateral Murder’daki kadar sınırlı bir hedefi kapsamıyor. Belki de bu yüzden, sızıntının üzerinden az zaman geçmesine rağmen kafalarda oldukça fazla soru işareti belirmeye başladı. Aslında şöyle bir geriye yaslanıp, Wikileaks’in genel duruşuna baksak, belki de bu içine düştüğümüz karmaşıklığı aşabileceğiz.

Bir kere Wikileaks’in ismindeki ”wiki” bizlere tabii ki bir yerde wikipedia’yı çağrıştırıyor. Ancak bu wikiye katkı yapan kişiler sıradan insanlar değil. Ellerinde şu veya bu şekilde bazı güçler tarafından gizli tutulmak istenen belgeler bulunduran kişiler bunlar. Wikileaks, bu enformasyonun özgür ve şeffaf bir biçimde sunulduğu bir enformasyon kanalı izlenimi veriyor. Bu yanlış değil. Ancak bu kadar tek yönlü bakamayız.

Wikileaks, Geleneksel Medyaya Araştırmacı ve Tarafsız Yayıncılık İlkesini Getirmek İstiyor

Görmemiz gereken önemli bir unsur, Wikileaks’in araştırmacı habercilik (Investigative journalism) dediğimiz habercilik idealine inanan, önem veren bir organizasyon olduğu.  Wikileaks’e göre bugünkü medya artık bu idealden sapmıştır. İşte bu nedenle araştırmacı ve sorgulayıcı haberciliği geri getirmek, geleneksel medyayı buna zorlamak gibi bir misyonu üzerinde gördüğünü rahatlıkla söyleyebiliriz.

Bazı ülkelerde haber kaynaklarının anonimliği garanti edilemiyor medya tarafından. Yasalar buna elvermiyor ya da görünüşte elverse de pratikte elvermiyor.

Ayrıca elinde sansasyonel bilgilerle Washington Post’a, Le Monde’a veya Hürriyet’e başvuran bir kişi, sözkonusu gazetelerin bu haberi yapacağından da emin olamaz. Çok sık verdiğim bir örnek ama, Türkiye’deki gazeteler daha kendi bağlı bulundukları yayın kuruluşunda yayımlanmayacak canlı spor karşılaşmalarını dahi haber olarak vermiyorlar. Bir Avrupa Kupası gecesi öncesinde, Türkiye’nin en çok satan gazetelerinin spor sayfalarına bir göz gezdirin bakalım. Maçın verileceği kanalı bulan olursa bravo!

Bu az veya çok dünyanın her ülkesinde biraz böyle oldu artık. Gazetecilik okullarında consequence neutrality okutuluyor. Ancak branşta ‘kesinlikle uyulması gereken’ bir ilke olarak görülmekten çok, bu prensibin üzerine boş laflar döndürülüyor. Consequence neutrality kısaca, habercinin bir haberi yaparken elinde ne bilgi varsa paylaşması, Vereceğiniz haberden A nın çıkar sağlayıp, B nin zarar görecek olması sizi ilgilendirmez haberci olarak.

Wikileaks Geleneksel Medyanın Yerini Almaya mı Çalışıyor?

FriendFeed’de tartışırken biri şöyle dedi:

Wikileaks bunları sızdırdı ama halka ulaşması için yine konvansiyonel/geleneksel medyaya ihtiyacı var

Bir yerde yanlış değil. Wikileaks’in araştırmacı habercilik idealine inanan, önem veren bir organizasyon olduğunu yukarda söyledim. Ama ”bir organizasyon” dedim, klasik anlamda bir medya kuruluşu değil. Evet medya değişiyor, şartlar farklılaşıyor. İnternet medyası, bildiğimiz geleneksel medyadan tamamen ayrı dinamiklere sahip bir medya.

Ancak şu anda Wikileaks, geleneksel medyanın bir partneri, ortağı, leverantörü, aracısı…  Zincir şöyle çalışıyor genel hatlarıyla:

Enformasyonu kaynağından sızdıran kişi, kendi güvenliğini tehlikeye atmadan bu enformasyonun yayımlanmasını ve dağıtımını aracı olarak Wikileaks’e bırakıyor. Wikileaks ise ”güvenilir ve tarafsız” olmak  konusunda kendine bir profil oluşturmuş durumda. Dokümanların güvenilirliliği, inanılırlılığı wikileaks bünyesinde araştırıldıktan sonra enformasyon belli bir düzenleme ile ama yine de çiğ olarak,  (işlenmek üzere) geleneksel medya kuruluşlarının önüne sunuluyor. Bundan sonra top onlarda.

Top onlarda ama bazı medya mensuplarının topun kimde olduğunu ve o topla ne yapacaklarını hala anlamamış olduklarını görüyoruz. Eğer anlamazlıktan gelmiyorlarsa…

250 bin küsür doküman içinden Türkiye’yi ilgilendirenler daha ilk saatlerde belli oldu. Buna rağmen sızıntının üzerinden günler geçtiği halde  ’‘Erdoğan’ın İsviçre banka hesapları” ne Milliyet, ne Hürriyet, ne Radikal, ne Cumhuriyet, ne de çok satmakla, birinci olmakla böbürlenen gazetelerde derinlemesine işlendi.

Yine spesifik olarak Hürriyet Gazetesi’ni alacak olursam, banka hesaplarını haber yapmazken, internet sitesinde başbakan Erdoğan’ın ”ispatlamayan alçaktır, yabancıların attığı çamura inanıp benden şüphe duyanlar vatan hainidir” temalı, 1 koca sayfalık açıklamasını koymuş.

Tabii başbakanın kaçırdığı nokta, Wikileaks’in bir şey ispatlamak durumunda olmaması. Çünkü Wikileaks iddia eden taraf değil. Amerikan diplomasisinde konusu geçmiş bir konuyu olduğu gibi ortaya koymaktan başka bir şey yapmıyor. Burada üzerine görev düşenler, geleneksel medyanın mensupları. Böyle bir şey var mı, yok mu araştıracaklar, iddialarda bulunacaklar.

Gel gör ki, kolları sıvayıp işe koyulacaklarına paranoyanın esiri olup, Wikileaks’i yeni dünya düzeninde siyonist oyunun bir parçası olarak veya ABD ye hizmet eden bir organizasyon olarak görmek, eski medyanın bir kesiminin kendi ezberlerini bozamadıklarını gösteriyor.

Vietnam’ın üzerinden 40 yıl geçti. Yine de her açıklayamadığı, anlayamadığı olayın arkasına fundamentalist dindarların inançlarını koyup, o dar pencereden bakması gibi, ‘Amerika’ yı koyarak işin kolayına kaçmaları biraz kabak tadı verdi açıkcası.

Sonuç olarak bu bağlamda Wikileaks ile geleneksel medyayı ayırmak gerekli.  Geleneksel medyanın yapması gereken bazı temel ve önemli şeylere kendisi soyunmuştur Wikileaks, ancak şu anki haliyle geleneksel medyanın yerine oynamıyor bana kalırsa. Ama onlara yer gösteriyor mu? Evet! Habercilik dediğimiz köklü ancak amacından sapmış bir kuruma durması gereken çizgiyi gösteriyor. Ancak yeni ve öncüsünün kendisi olduğu bir alanda ona kendi durduğumuz yerden, çok sağlam analizler yapmadan görev biçmenin sağlıklı olmadığını düşünüyorum.

Wikileaks yeni medya mı olacak diye sormadan önce, ilk olarak elimizdekileri ne yapacağımıza bakalım. Hatta kendileri baksınlar…

Şu soruları sorarak başlayabilirler:

- Milyar dolarlık medya plazalarımızın matbaaları, bağışlarla ayakta duran bir internet sitesinin yayınladığı haberleri basıyor. Bu bizi rahatsız ediyor mu? Yoksa böylesi daha mı konforlu?

- Yukardaki soruya bağlı olarak; eğer bu durumdan bir rahatsızlık duymuyorsak, ilerde kağıda basılı haberin devri geçtiğinde bizim de devrimizin geçeceğini kabul ediyor muyuz? Böyle bir risk varsa bunu değiştirmek için bir şeyler yapmamız gerekiyor mu?

- İnternet sitesinden aldığımız bilgileri aynen basmak yerine içini biraz da biz doldurup, konuları genişletip, araştırmalarla zenginleştirebilir miyiz? Ve hatta o bilgileri çürütebilir miyiz? Böyle bir planımız var mı, yoksa yalnızca matbaa görevi görmekten memnun muyuz?

Wikileaks’in Enformasyon Kaynağı Olarak Sorumlulukları

İlk bakışta biraz önce söylediğimle çelişir gibi duracak belki ama, Wikileaks’in soyunduğu misyon ve geleneksel medya ile belli ölçüde pragmatizme dayanan bir alışveriş içinde olması, ona bir anlamda bazı habercilik ilkelerine uymak zorunluluğu da getiriyor.

Belki hatırlamıyorsunuz, ancak Afganistan Savaşı ile ilgili dokümanları sızdırdıklarında bazı isimler de açığa çıkmıştı. Bu dokümanları geri çektiler ve yayımlanması ile hayati tehlikeye atılan isimleri kaldırdıktan sonra yeniden sızdırdılar. Ayrıca bugün için Wikileaks eline gelen her enformasyonu da sansasyonel olsun diye salmıyor ortalığa. Fundamentalist bir habercilik anlayışı ile enformasyonun inandırıcılığı ve doğruluğu araştırılıyor. Ayrıca yeni bir neslin, türün öncüsü olarak Wikleaks’in kendi yaptığı işlerden yeni tecrübeler edinip, henüz ”öğrenme aşamasında” olduğunu bile söyleyeniliriz.

Wikileaks Politik Olarak Nerede Duruyor?

Wikileaks’in görüşü şu:

Enformasyon savaşında, dünya devletleri ve onların istihbarat birimleri, sıradan vatandaşa karşı zaten üstündüler. Bu eşitsizliği düzlemek lazım. Bunu da biz yapacağız, bunun için çalışacağız. Biz sade vatandaşın yanındayız. Medya şirketlerinin, kartellerin, lobilerin hizmetinde değiliz. Gerçeklerin tarafsız bir şekilde ortaya serilmesini istiyoruz.

Bunun  politik bir duruş olmadığını söylemezsiniz.

Benzer politik duruş hangi grubun belirgin özelliğiydi bugüne kadar? İlginçtir, sosyalist devletlerde değil ama sosyalist olmayan ülkelerdeki sol gruplar bugüne kadar özgürlüğün, sade vatandaşın yanında olan gruptu.

Ancak bakın Wikileaks ‘in kurucusu Julian Assange ne diyor?

WikiLeaks is designed to make capitalism more free and ethical

Hoppala! 40 yıllık ezber bu kadar kolay mı bozulacak? Ne kadar zor, ne kadar kolay bozulur bu ezber bilmiyorum. Ancak bu ırmağın yönünün değişmeyeceği daha kuvvetli bir ihtimal.

Son olarak;

Wikileaks, Julian Assange değil

Organizasyonda çalışan bir sürü insan var. Son dönemde organizasyonun, Assange’ın kişisel profili çevresinde değerlendirilmesinin hem avantajları, hem de dezantajları olacaktır. Daha şimdiden organizasyon kendi içinde bazı hesaplaşmalar olduğu biliniyor.

Detayları henüz fazla bilmemekle birlikte, Assange’ın taciz ve tecavüz iddiaları ile İsveç’de yaşadığı problem, organizasyon içinde belli ağırlığı olan İzlandalı kadın aktivist Birgita Jónsdóttir’in başını çektiği bir grup tarafından ayağının kaydırılması için gerekli kaygan zemini sağlayabilir. Eklemekte fayda var, feminist olan Jónsdóttir geçen sene İzlanda’da striptiz kulüplerinin kapatılması için aktif biçimde çalıştı ve başarılı oldu. Meclise önergeyi veren kişiydi de aynı zamanda. Tecavüz davası ile birlikte tartışmaya açılan Assange’ın ”kadınlara bakış açısı” henüz söylentilerden ibaret olsa da  Jónsdóttir & co tarafından mutlaka aleyhine kullanılacak.

Bak seeeen! Demek Ahmedinecad’ı Hitler’e benzetiyormuş Amerikalı diplomatlar? Mother Russia’nın karizmatik lideri Putin ise bildiğin Alfa erkeği imiş. Hani şu kokteyllerde tüm kadınların şampanya kadehini dudaklarına götürürken eşlerinin yanında gözucu ile kestikleri erkeklerden…

Bize dokunur tarafında ne var? Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın İsviçre’de 8 ayrı banka hesabı olduğu bilgisi mi? Bu bilgiyi bulmak için dokümanların verildiği linkleri kendi elinizle taramanız gerekiyor. Dün Türkiye medyasının bir nabzını yoklayayım dedim. Hürriyet gazetesi, Wikileaks’i manşete koymuş internet sitesinde. Altını da gak-gukla doldurmuşlar ama başbakanın İsviçre’deki 8 ayrı banka hesabını ‘es geçmişler’. Belki Wikileaks’de olmayan bilgiye, yani Erdoğan’ın o hesapları, hesap işletim ücreti alınmasın diye boş tutması bilgisine Hürriyet sahip olduğu için bu yalan haberi vermek gereği duymamıştır.

Dünya için Wikileaks’in bu yeni sızıntısı belki yalnızca bir keçi boynuzu tadında. Ancak o keçiboynuzundan tadı almak için geleneksel medyayı kullananlar yine samanla geviş getiriyor. Kendi işini kendin görmen lazım bu devirde. Bırak ihtiyar babacığın evdeki kanepesinde gözlüklerini takıp gazetesini okusun, kumanda aleti ile tv kanallarını gezsin. Nasılolsa bir süre sonra ilgisi dağılacaktır.

Başbakan Erdoğan, Libya’ya gitmek üzere tayyareye binmeden önce basına demeç veriyor. ”Site önce eteğindekileri döksün, sonra ciddiyetine bakarız’’ diyor. Çünkü Wikileaks’in ciddiliği tartışılırmış.

Başa bakan birinin, senin ihtiyar babanın kanepesinde yaptığı gibi olan biteni basından takip etmesi ne kadar doğru bilemem. Sonuçta eski medyaya demeç veriyorsun. Bir şeyleri bilmiyor olman, bir şeyleri bilmeyen insanlara hitab ettiğin için sorun yaratmaz. Ancak en azından bu sızıntının ABD de devlete çalışan 3 milyon insanın kullandığı bir intranetteki bilgilerin dökümü olması, başbakanın wikileaks’e giydirmeye çalıştığı troll gömleğine uymuyor. Yani burada 251 287 adet dokümandan bahsediyoruz.. 261 276 536 kelime. ”Boru değil” desem, avam kaçar mı? Kimse ‘gayr-i ciddi’ olmak için bu kadar zahmete girmez galiba.

Dediğim gibi.. Dikkat çekecek bir bilgi yok bu sızıntıda. Hepsini incelemedim tabii ama bizim yerimize inceleyenlerin de bir şeye rastlayacakları şüpheli. FriendFeed’e gizli gruplar patlatıldığında daha juicy details çıkıyor ortaya.

Ancak bu, devlet-vatandaş ilişkilerinde bir devrim sürecinden geçtiğimiz gerçeğini değiştirmiyor. Bence Wikileaks’in her yaptığı sızıntıyı ayrı bir tarafa, oyuna getirdiği yeni kuralları da başka tarafa koyup değerlendirmek lazım.

Saklayacak bir şeyin yoksa, korkacak bir şeyin de yok! Seni görüyorum...

Burada devletlerin ve devlet adamlarının, diplomatların bir prestij, itibar kaybı sözkonusu. Zaten bu sızıntının içeriğinden öte, yapılmış olması rahatsızlık verici olmalı ki Wikileaks, ‘birileri’ tarafından DoS saldırıları ile zaman zaman erişilemez hale getirildi geçtiğimiz günlerde. Bazı ülkeler bununla yetinmeyip, erişime engel koydular. Fakat 251 287 adet doküman, kopyalanabilir haliyle torrent olarak duruyor ortalıkta.

Hani devletler vatandaşlarının haberleşmesini dinlerken ‘saklayacak bir şeyin yoksa, korkacak bir şeyin de yok’ mottosunu kullanıyorlar ya! Halk şimdi aynı motto’yu çevirip sokuyor, devreye…

İsveç dışişleri bakanı çok rahatsızmış. Diplomatların işini zorlaştırırmış bu tip şeyler. Artık devlete çalışan insanlar arasında bir tane hoşnutsuz kişinin olması bile pantolonun düşüp, kıçın açıkta kalması için yeterli. Poponun güzelliği, yuvarlaklığı, ısırılabilirliliği veya sivilceleri çok da önemli değil galiba. Bırakın da pantolonu düşürenin utancından keyif çıkaralım.

DDR de (Deutsche Demokratische Republik) huzur ve güven ortamı, devletin müreffeh olması ve kendi devamını güvence altına alması demekti. Ancak Teb’a bunun bedelini, sürekli gözetim altında tutulup, izlenmeden ötürü duyduğu çıplaklık hissi ve kendisinin sürekli bir şeyden şüpheli görülme durumu ile ödüyordu. Düşünün ki bunun rövanşını vermek 20 sene aldı. Bunda Wikileaks’in emeği büyük ..

Bırakın Reyis üşüsün şimdi. Zatürre olup geberir belki.

Gizlice ve aceleyle makinede yıkanıp, üzerindeki kanlardan temizlenmek istenen 75,000 adet Made in USA & EU markalı don ve atlet,  Julian Assange tarafından çamaşırhaneden çalınıp, mahallelinin görebileceği şekilde balkona asıldı.

Şüphesiz  ”Amerikalı” ve ”gururlu” olmanın zor olduğu günler bu günler. Üstelik omuzlarında madalya ve kartal taşıyanların karşısındaki, bu sefer sakallı, türbanlı, mağarada yaşayan bir ucube de değil. Julian Assange‘ı tv de dikkatle izlediniz mi? Esmer değil, açık tenli, temiz yüzlü ve karşısındakini sinirden çıldırtacak kadar sakin duruşunun yanında üzerindeki cekete de gözüm ilişti. Estetik zevki olan biri Julian. Batı’nın kendi içinden sayacağı, yadsımayacağı bir profil. Nasıl olacak da bu imaja saldıracak ABD?

O kadar zıt ki bu görüntü, ABD yetkililerinin yıllardır medyada sahnelemeye çalıştıkları oyuna ve bu oyunun kuklalarına… Bu kadar stresi, aşağılanmayı kaldıramayıp, içine düştükleri bu çıkılmaz durumda aptalca bir şeyler yapmalarını bekledim birkaç gündür.

Sonunda yumurta yumurtlandı:

Geri kalmış, demokrasi yoksunu addedilen Afganistan ve Irak’dan sonra dünyanın en eski demokrasilerinden birine sahip İzlanda’ya karşı da bir çeşit güç kullanımı gündemde Amerika Birleşik Devletleri’nde.

Washington Post’da, 3 ağustos tarihli ”Wikileaks Must Be Stopped” başlıklı bir makale var. Bu makalenin yazarı herhangi biri değil. Marc A. Thiessen, bir zamanlar Bush’un konuşmalarını kaleme alan, şimdilerde ise American Enterprise Institute adlı muhafazakar bir politik enstitünün önde gelenlerinden. Wikipedia’da bu enstitü ile ilgili maddeye baktınızda son derece ironik bir açıklama ile karşı karşıya kalıyorsunuz.

Its stated mission is “to defend the principles and improve the institutions of American freedom and democratic capitalism—limited government, private enterprise, individual liberty and responsibility, vigilant and effective defense and foreign policies, political accountability, and open debate.

Hah!!! Ton balıklı salatanın içinde de asla yeterli miktarda ton balığı bulamazsınız! Böyle bir şey olmuş bu enstitünün tanımı da… Neden ironik, birazdan daha da açıkca göreceksiniz.

Bağlı bulunduğu enstitüyü tanımlamakta kullanılan individual liberty ve open debate gibi kavramlar bakın nasıl tezahür etmiş eski kurt Thiessen’de.

Marc Thiessen, her şeyden önce Wikileaks’ın ”habercilikle” falan uğraşmadığını, kriminal bir organizasyon olduğunun altını çizmiş. Julian Assange özellikle hedef gösteriliyor makalede. Bütün bir yazıda, ABD nin Wikileaks’e karşı alması olası önlemler gözden geçiriliyor. Bu yapılırken, klasik  faşist anlayışı ile aba altından sopa gösterme de bir yöntem olarak kullanılıyor. Şu cümlelere dikkat:

Assange is a non-U.S. citizen operating outside the territory of the United States. This means the government has a wide range of options for dealing with him. It can employ not only law enforcement but also intelligence and military assets to bring Assange to justice and put his criminal syndicate out of business.
…
Assange seems to believe, incorrectly, that he is immune to arrest so long as he stays outside the United States. He leads a nomadic existence, operating in countries such as Sweden, Belgium and Iceland, where he believes he enjoys the protection of “beneficial laws.”

Hedef gösterilen ülkeler Nato üyesi. Bunların arasında İzlanda’yı ayrı bir yere koyalım. İzlanda’nın şimşekleri üzerine çekmesinin başlıca sebepleri arasında Collateral Murder videosunun sızmasında bu ülkenin bas olarak kullanılışı var. Ayrıca bu da yetmezmiş gibi İzlanda parlamentosu ülkeyi özgür ve bağımsız haberciliğin cenneti yapacak Icelandic Modern Media Initiative‘i geçtiğimiz aylarda kabul etti. Bu kabul edilen tasarının maddelerine kısa bir bakış, Thiessen’in adresi aslında çok doğru seçtiğini de gösteriyor.

* the Icelandic Prize for Freedom of Expression
* Protection from “libel tourism” and other extrajudicial abuses
* Protection of intermediaries (internet service providers)
* Statute of limitations on publishing liabilities
* Virtual limited liability companies
* Whistle-blower protections
* Source protection
* Source-journalist communications protection
* Limiting prior restraint
* Process protections
* Ultra-modern Freedom of Information Act

Eğer İzlanda, İsveç ve Belçika ABD nin diplomatik baskıları sonucunda Julian Assange’ı tutuklayıp iade etmezse iş yine başa düşüyor. Özel bir kuvvet Assange’ı yurtdışında tuzağa düşürüp kaçıracak. Özel bir uçakla ülkeye getirilip yargıladıktan sonra Guantanamo’da mı yoksa başka bir yerde mi tutacaklar orasını siz tahmin ediverin.

Şaka değil, gerçek. Makaleyi okuyun…

In other words, we do not need permission to apprehend Assange or his co-conspirators anywhere in the world.
…
Last year, the Obama administration stood up a new U.S. Cyber Command (USCYBERCOM) to “conduct full-spectrum military cyberspace operations” in defense of U.S. national security. With the stroke of his pen, the president can authorize USCYBERCOM to protect American and allied forces by eliminating WikiLeaks

Yine de Thiessen kalemine hakim olmuş gazetedeki yazısında. Çünkü kendi blogunda aslında biraz daha farklı planları olduğunu da görmek mümkün. Hatta İzlanda’ya askeri bir güç gösterisi dahi düşünülebilir kılınmış. Mantık zinciri ise 9/11 den Bağdat’daki kan gölüne kadar olan süreci hatırlatıyor bana.

İzlanda’nın Icelandic Modern Media Initiative‘inin fikir babası Wikileaks, dolayısıya Julian Assange. Assange’ı Bin Ladin, İzlanda’yı da Irak olarak değiştirirsek aynı hasta ruhun izlerinde buluyoruz kendimizi.

Şu da dikkat çekici:  İzlanda’nın bu yeni tasarıyla bir düşünce ve ifade özgürlüğü cenneti olması çok muhtemel görünüyor. Elinde güç bulunduran büyük bir kesimin buna tahammülü yok işte.

Haberler dünyadan, İzlanda’dan, Amerika’dan, Belçika’dan… Ama bu ”gözünün önündeki merteği görmemek” değil. Aksine, örnekler dışardan olunca, kendi kapımızın önünde olan bitenin çok daha iyi anlaşılabileceği ve eksik taşların yerlerine oturtulabileceğini düşünüyorum.

Ülkemin güce ve birliğe tapan insanlarının da özgürlükler konusundaki tavırları farklı mı? Daha bugün bir tartışma yaşadık sosyal medyada.

”Devlet benim anam değil, babam değil. Bana neyi okuyacağımı, neyi düşüneceğimi, neyi söyleyeceğimi baskı ile kabul ettiremez” düşüncesinin karşısında ‘‘Allah devlete millete zeval vermesin, benim karnımı devlet doyuruyor” cular vardı. Kapı’ya kul ve köle olmanın bu kadar prim yapabiliyor olmasını şaşırtıcı buluyorum. Köle sahibinin pozisyonunu korumak için her şeyi yapmasını anlayabiliyorum ama kölenin köle kalmak için inadını anlamakta zorlanıyorum.

Thiessen’ler aramızda, köşe yazılarında, politikada. Şöyle bir durup nefeslenmek, düşünmek iyi olur. Kim inançları, değerleri ve sanatçının cebindeki parayı bahane ederek enformasyonun yolunu tıkıyor? Kim özgürlüklere karşı veya bunları şartlara bağlamaya çalışıyor?

Enformasyon yollarımızı tıkarlarken ve sansürlerken, iletişim yollarımızı dikizlerken argümanları neydi?

Saklayacak bir şeyin yoksa, telaşlanacak bir şey de yok. Bu gürültü niye?

Şimdi kendi silahlarıyla vuruldular. Madem saklayacak bir şeyleri yoktu da işi başka ülkelere operasyon düzenleyip adam kaçırmaya kadar götürecek bu hiddet ve celal niye?

Deniz ve yol bitti. Bundan sonrası, bazıları için tepe taklak…